หน้าหลัก วรรณคดี วรรณคดีทั่วไป รสแห่งวรรณคดี ๙ รส ในสันสกฤต
รสแห่งวรรณคดี ๙ รส ในสันสกฤต PDF พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย ภาษาสยาม   
วันพุธที่ 10 กันยายน 2008 เวลา 07:34 น.

๑. ศฤงคารรส  ( รติรส ) หมายถึงรสแห่งความรัก   (เสาวรจนี นารีปราโมทย์ )

๒. หาสยรส   หมายถึง  รสแห่งความขบขัน ( เสาวรจนี )

๓. กรุณารส  หมายถึง  รสแห่งความสงสาร  โศกเศร้า  (สัลลาปังคพิสัย )

๔. รุทธรส  หมายถึง  รสโกรธ ไม่พอใจ  ผิดใจ  (พิโรธวาทัง )

๕. วีรรส  หมายถึง  รสแห่งความกล้าหาญ  ( เสาวรจนี สัลลาปังคพิสัย )

๖. ภยานกรส หมายถึง  รสแห่งความกลัว  สะดุ้ง  ( สัลลาปังคพิสัย )

๗. วิภัจฉรส  หมายถึง  รสที่ก่อให้เกิดความเกลียด  ขยะแขยง  (  พิโรธวาทัง )

๘.อัพภูตรส  หมายถึง  รสแห่งความอัศจรรย์ใจ  ตื่นเต้น ( เสาวรจนี )

๙. ศานติรส  รสแห่งความสงบ  บริสุทธิ์  ( เสาวรจนี)

แก้ไขล่าสุด ใน วันพุธที่ 10 กันยายน 2008 เวลา 23:44 น.
 

Facebook Like Box

ออนไลน์

เรามี 31 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

ผู้เยี่ยมชม

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterวันนี้359
mod_vvisit_counterเมื่อวาน683
mod_vvisit_counterอาทิตย์นี้4273
mod_vvisit_counterเดือนนี้13885
mod_vvisit_counterทั้งหมด5541454