ย้อนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน คืนถิ่นสัตยาภพ

Re: สัตยาภพ..โดย..น้ำฟ้า

โพสต์โดย น้ำฟ้า » อาทิตย์ 24 เม.ย. 2011 10:35 am

SAM_1756_resize_resize.JPG
SAM_1756_resize_resize.JPG (68 KiB) เปิดดู 7643 ครั้ง


ชมหัวช้างของพม่าใกล้ๆกันค่ะ
ผู้หญิงธรรมดา..แต่ใจมันด้านชาผู้ชาย
ภาพประจำตัวสมาชิก
น้ำฟ้า
นักเขียนแห่งปี
นักเขียนแห่งปี
 
โพสต์: 872
ลงทะเบียนเมื่อ: ศุกร์ 11 ก.ค. 2008 10:19 am

Re: สัตยาภพ..โดย..น้ำฟ้า

โพสต์โดย น้ำฟ้า » อาทิตย์ 24 เม.ย. 2011 10:44 am

ทีนี้ก็ไปเยือน " เวียงพร้าววังหิน " กันบ้างนะคะ

SAM_1837_resize_resize.JPG
SAM_1837_resize_resize.JPG (70.97 KiB) เปิดดู 7643 ครั้ง


วัดพระเจ้าล้านทองจะตั้งอยู่บนเชิงเขาค่ะ เพราะในอดีตเป็นเวียงเก่า

SAM_1831_resize_resize.jpg
SAM_1831_resize_resize.jpg (61.01 KiB) เปิดดู 7643 ครั้ง

พระธาตุเก่าแก่ สร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างเวียงพร้าววังหินในอดีต

SAM_1832_resize_resize.jpg
SAM_1832_resize_resize.jpg (53.98 KiB) เปิดดู 7643 ครั้ง


พระบรมรูปพญามังราย ( เดิมทีตั้งอยู่ด้านหน้าวิหาร )
ผู้หญิงธรรมดา..แต่ใจมันด้านชาผู้ชาย
ภาพประจำตัวสมาชิก
น้ำฟ้า
นักเขียนแห่งปี
นักเขียนแห่งปี
 
โพสต์: 872
ลงทะเบียนเมื่อ: ศุกร์ 11 ก.ค. 2008 10:19 am

Re: สัตยาภพ..โดย..น้ำฟ้า

โพสต์โดย น้ำฟ้า » อาทิตย์ 24 เม.ย. 2011 10:49 am

SAM_1835_resize_resize.JPG
SAM_1835_resize_resize.JPG (60.03 KiB) เปิดดู 7641 ครั้ง


พระวิหารจัตุรมุข ซึ่งประดิษฐานพระเจ้าหลวง ( พระเจ้าล้านทอง )
ผู้หญิงธรรมดา..แต่ใจมันด้านชาผู้ชาย
ภาพประจำตัวสมาชิก
น้ำฟ้า
นักเขียนแห่งปี
นักเขียนแห่งปี
 
โพสต์: 872
ลงทะเบียนเมื่อ: ศุกร์ 11 ก.ค. 2008 10:19 am

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย NONG_KA_POY » เสาร์ 30 เม.ย. 2011 9:21 am

[size=150][color=#FF0080]สวยๆๆ ทั้งนั้นเลย อยากไปเห็นเเล้วสิ ^^[/color][/size]
:D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D :D
จาก..สายลมที่พัดผ่าน ถึง ปาฎิหารย์ที่รอคอย
ภาพประจำตัวสมาชิก
NONG_KA_POY
นักเรียนหัดเขียน
นักเรียนหัดเขียน
 
โพสต์: 27
ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. 16 ก.ค. 2009 1:08 pm

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย ภาษาสยาม » เสาร์ 30 เม.ย. 2011 1:21 pm

ต้องมีสักวัน น้องเอ๊ย
บาดแผลเป็นสัญลักษณ์ของนักสู้
ภาพประจำตัวสมาชิก
ภาษาสยาม
Administrator
Administrator
 
โพสต์: 825
ลงทะเบียนเมื่อ: อาทิตย์ 06 ก.ค. 2008 9:43 pm

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย น้ำฟ้า » อังคาร 03 พ.ค. 2011 5:50 pm

•มะหลี พันธ์ชลีรัตน์ @ FB
อ่านสัตยาภพได้รับความบันเทิงและความรู้อย่างครบถ้วนได้รับกลิ่นไอของความสำนึกรักในถิ่นฐานบ้านเกิดของผู้เขียนรวมไปถึงผู้เขียนแสดงให้เห็นถึงอานุภาพแห่งความรักและความสามัคคีกันเพื่อปกป้องประเทศชาติไว้แม้ศัตรูรุกรานสละได้แม้เลือดเนื้อทำให้ปลูกจิตสำนึกหึกเหิมการสละชีพเพื่อชาติ ในความรักชาติได้อย่างดี และยังสอดแทรกอีกสารประโยชน์ข้อไว้ไว้แทบทุกตัวอักษรที่ผู้เขียนได้กลั่นออกมาจากหัวใจสู่ผู้อ่านได้เต็มหัวใจเช่นกัน
เรื่องนี้ชอบที่ได้เรียนรู้คำเมือง ภาษาถิ่นทางภาคเหนือที่ไม่รู้จัก ได้รู้จักประวัติล้านนาไทย เห็นความน่ารักของพระ-นางที่ตักน้ำราดผมให้กันตั้งแต่ไม่ทันรู้จัก ความชอบไม่สามารถบรรยายได้หมดเต็มหน้าเอสี่แน่ๆ^^
ผู้หญิงธรรมดา..แต่ใจมันด้านชาผู้ชาย
ภาพประจำตัวสมาชิก
น้ำฟ้า
นักเขียนแห่งปี
นักเขียนแห่งปี
 
โพสต์: 872
ลงทะเบียนเมื่อ: ศุกร์ 11 ก.ค. 2008 10:19 am

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย ภาษาสยาม » ศุกร์ 06 พ.ค. 2011 4:16 pm

บาดแผลเป็นสัญลักษณ์ของนักสู้
ภาพประจำตัวสมาชิก
ภาษาสยาม
Administrator
Administrator
 
โพสต์: 825
ลงทะเบียนเมื่อ: อาทิตย์ 06 ก.ค. 2008 9:43 pm

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย ภาษาสยาม » อาทิตย์ 08 พ.ค. 2011 8:01 am

ข้อความที่กล่าวถึง " นิยายที่อ่าน " ร่วมสนุกรับ " ไฟพรางใจ "

ได้กล่าวถึง " สัตยาภพ " ไว้ดังนี้ค่ะ

หลังจากได้อ่านนิยายเรื่องสัตยาภพแล้วรู้สึกเต็มอิ่มกับการอ่านนิยายจริง ๆ มากเกินความคาดว่าจะได้รับเพราะนอกจากความบันเทิงแล้วยังได้รับความรู้อย่างครบถ้วน สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงกลิ่นอายของความสำนึกรักในถิ่นฐานบ้านเกิดของผู้เขียนได้สื่อ รวมไปถึงผู้เขียนแสดงให้เห็นถึงอานุภาพแห่งความรักและความสามัคคีกันเพื่อปกป้องประเทศชาติไว้แม้ศัตรูรุกรานสละได้แม้เลือดเนื้อทำให้ปลูกจิตสำนึกฮึกเหิมการสละชีพเพื่อชาติ ในความรักชาติได้อย่างดี และยังสอดแทรกอีกนานาสารประโยชน์ไว้แทบทุกตัวอักษรที่ผู้เขียนได้กลั่นออกมาจากหัวใจสู่ผู้อ่านได้เต็มหัวใจเช่นกัน ฉากพระเอกตายในสนามรบน้ำตาซึมเต็มตื้นไม่รู้ตัวสะท้านความรู้สึกถึงความเป็นไทยและการสูญเสียทั้งแผ่นดินและคนรัก ทำให้ผู้อ่านได้ฉุกคิดไปพร้อม ๆ กับทุกตัวอักษรอันสร้างฉากในนิยายได้สมจริง และอีกในเรื่องนี้ชอบที่ได้เรียนรู้คำเมือง ภาษาถิ่นทางภาคเหนือที่ไม่รู้จัก ได้รู้จักประวัติล้านนาไทย เห็นความน่ารักของพระ-นางที่ตักน้ำราดผมให้กันตั้งแต่ไม่ทันรู้จัก เป็นการแสดงออกที่สร้างรอยยิ้มแตะแต้มบนมุมปากของผู้อ่าน ประทับใจหลายฉากจนเก็บไปฝัน เช่นตอนที่นางเอกถูกดึงเข้าไปในต้นศรีมหาโพธิ์เพื่อย้อนคืนสู่อดีต และด้วยความห่วงหาของพระเอกทำให้พระเอกถูกดึงไปเช่นกันด้วยการหล่นเสียงดังตุ้บแล้วเจอะเจอนางเอก ซาบซึ้งในความเป็นเพื่อนแท้ระหว่างระมิงค์กับสุรีย์รัศมิ์ เห็นอานุภาพความรักที่สืบมาจากห้วงอดีตจวบจนภพปัจจุบัน ความเป็นนิยายสัตยาภพ ทำให้คนที่ไม่ใช่คนเหนือ หลงรักดินแดนแห่งล้านนา ยุคเวียงกุมกามหรือส่วนหนึ่งของเมืองเชียงใหม่ในปัจจุบันได้เป็นอย่างดี อิ่มเอมกับนิยายรักแสนหวานและอบอวลประวัติศาสตร์อันเป็นร่องรอยแห่งอดีตที่ควรจารึกจดจำ บอกได้คำเดียวว่าประทับใจมาก ๆ ความรู้สึกอาจจะบรรยายไม่ได้ทั้งหมดที่มีอยู่ แต่บอกได้คำเดียว(อีกแล้ว)ว่าไม่ผิดหวังและหากใครจะถามว่านิยายเรื่องใดน่าอ่านจะแนะนำสัตยาภพไปเลยค่ะถึงไม่มีใครถามก็จะบอกต่อแน่นอน จากคนที่ไม่ค่อยชอบการอ่านก็หลงรักการอ่านได้อย่างไม่ลืมหูลืมตา(จากหนังสือนิยาย^^”)
บาดแผลเป็นสัญลักษณ์ของนักสู้
ภาพประจำตัวสมาชิก
ภาษาสยาม
Administrator
Administrator
 
โพสต์: 825
ลงทะเบียนเมื่อ: อาทิตย์ 06 ก.ค. 2008 9:43 pm

Re: ย้อนรอยสัตยาภพ คืนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน

โพสต์โดย ภาษาสยาม » อังคาร 21 มิ.ย. 2011 12:40 pm

254927_1970333690514_1008125024_32180484_8082375_n.jpg
254927_1970333690514_1008125024_32180484_8082375_n.jpg (17.56 KiB) เปิดดู 7535 ครั้ง


ครูฟ้าและเพื่อนๆคะ... มีเรื่องมาเล่า ตอนนี้หนังสือเล่มที่โชว์รูปอยู่นี้กำลังสร้างพิษร้ายให้กับคนข้างตัวดิฉันค่ะ คือให้หลานวัยต้นยี่สิบอ่าน เธออ่านรวดเดียวจบ ระหว่างอ่านก็บอกว่า อืม เขาเขียนดีนะอา ชอบอ่ะ ชอบมาก ชอบมากเลย และปิดหนังสือด้วยความคลั่งไคล้อย่างเอาเป็นเอาตายว่า อยากจะเป็นนางเอก... เอ่อ ดิฉันควรจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไงดีคะ ถือเป็นความรับผิดชอบของคนที่นี่นะเนี่ย ที่ทำให้หลานของเค้าเพ้อพกได้ขนาดนี้ คริคริ

164718_1677411367639_1008125024_31779788_2860034_n.jpg
164718_1677411367639_1008125024_31779788_2860034_n.jpg (66.89 KiB) เปิดดู 7535 ครั้ง


ที่มา http://www.facebook.com/photo.php?fbid= ... e=1&ref=nf
บาดแผลเป็นสัญลักษณ์ของนักสู้
ภาพประจำตัวสมาชิก
ภาษาสยาม
Administrator
Administrator
 
โพสต์: 825
ลงทะเบียนเมื่อ: อาทิตย์ 06 ก.ค. 2008 9:43 pm

Re: ย้อนเวียงกุมกาม ตามรอยวังหิน คืนถิ่นสัตยาภพ

โพสต์โดย admin » เสาร์ 02 ก.ค. 2011 6:25 pm

Zone.jpg
Zone.jpg (40.63 KiB) เปิดดู 7504 ครั้ง


abit111: นวนิยายเรื่องนั้นนะ
abit111: ทำเราขายหน้ามาก
abit111: รู้ปะ
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: เรื่องไหน
abit111: Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar, แอบทำน้ำตาไหล
abit111: ตอน นักรบเมื่อชาติก่อน โดนแทง
abit111: นางเอก เข้าไปโอบร่าง
abit111: หน้า208-209
abit111: ไม่รู้คนเขียน
abit111: ทำไมโหดร้ายกับคนอ่านปานนี้
abit111: เคยคิดถึงใจคนอ่านบ้างไหม
abit111: มันสะเทือนใจ
abit111: วุ้ย
abit111: นวนิยายเรื่องนั้นนะ
abit111: ตอน น้องที่ร้านนายอินบอก
abit111: ว่าพี่หนูอ่านนะน้ำตาไหลเลย
abit111: ยังไม่เชื่อเลย
abit111: มาอ่านเองถึงรุ้
abit111: ยายคนเขียนคนนั้นใจร้ายสิ้นดี
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: จำไมได้ ฤ กลอน
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: ร่างนี้มอบไว้ให้แผ่นดิน
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: หยดเลือดหลั่งรินมิหวั่นไหว
abit111: ก้อนั่นแหละ มันสะเทือนใจ
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: เป็นหนึ่งนักรบผู้เกรียงไกร
abit111: คนใจร้าย
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: ที่มอบหนึ่งหัวใจเพื่อนางเดียว
abit111: ยิ่งกว่าทำ
abit111: ทารุณจิตใจ
abit111: รุ้แล้ว.
abit111: หนังสือแนวนี้
abit111: อ่านก้อต้องสะเทือนใจ
abit111: ถึงจะจำคนเขียนจนวันตาย
abit111: แค่น้ำตาคลอ
abit111: เหมืออ่านคู่กรรม
Owner_Thai_Broken_Heart_Fakfar: มีน้ำตาซึมด้วยวุ้ย
ภาษาสยาม "งดงามความเป็นไทย"
ภาพประจำตัวสมาชิก
admin
Administrator
Administrator
 
โพสต์: 216
ลงทะเบียนเมื่อ: อาทิตย์ 06 ก.ค. 2008 9:28 pm

ย้อนกลับต่อไป

ย้อนกลับไปยัง แนะนำนวนิยาย

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิก และ บุคคลทั่วไป 4 ท่าน

cron